Aşk Patlamalı İyidir   aşk patlamalı iyidir dudağın ıslak, için kıpır kıpır başka bir saf şiir daha sokmalı yıpranan yüreğe   aşk patlamalı iyidir   ruh ruhun avlusunda   çocuk çocuğa kalınca   aşk patlamalı iyidir gözlerinde sürme içini derinlere değdirirsin bu ne hisli yağmurlu gece   aşk patlamalı iyidir ruj değil ki gülümseme az biraz insan ol yoksa çakarım iki tane!   aşk patlamalı iyidir sokaklar oynayan çocuklarla sansürü unutan kızlarla yalnızlık sarmallarında kendini hayatını harcayanlarla   aşk patlamalı iyidir süklüm püklüm kırmızı çığlık beyaz çocuklar mı kadınlar mı acıları evrensel bir renkle yazılır artık   aşk patlamalı iyidir ırmak üstünde masum gölgen ne kadar uzağa gitsen de annen gelir peşinden   aşk patlamalı iyidir çimen rengi dudaklar İnsan olmak zor iş bay bayanlar   aşk patlamalı iyidir bildiğim gerçekler seni acayip güzel giydirirler ...

  Bir Kadının Gelişim Süreci bir kadının gelişim süreci kelebek ay ışığı anne parçalansın dünya çiçek dağı kadın çocuk çocuk kadın İsa Kantarcı

    İKİ YALNIZ Bir yalnız orada… Birikmişti. Dolu dolu bakıyordu. Kadını fark etti. Ondan önemlisi yanındaki devasa boşluğu ve güzelim gözlerindeki derinli kahverengisinin. Onun yanına oturmak istedi. Düşündü çekindi. Döndü, gidiyor. Aklı oradaki boşlukta, aklı kadında. Karşıdan bando geliyor. Kapatıyor yolu. Döndü geri. Utana sıkıla geçti kadının yanına. Oturdu. İki yalnız. Çok büyükler çok. Yürek tarafından. Ama orası boş. Tozları uçuşur. Kocaman bir rüzgârı vardır. Sonrası sınırsız. Gök ve toprak arasında melekler. Bolca kırığı var kalplerinin. Çöller kadar. İki yalnız, su gibi. Bir bakışta kendini ele verir onlar. Gizlenemezler ki. Maskeli baloda bile parmakla gösterilirler. Kadın derya gibi. Kadın uzun bir yolculuktan dönmüştü. Geçilmez yollarla doludur yaşam. Bir noktada bitersiniz. Hiç gücünüz kalmaz. Terk edersiniz yolu. Belki de tam ters istikamette yol almaya başlarsınız. Kimse bilemez başladığı yolun sonunu. Kadın döndü, belki de yuvarlandı bir yerden. Ç...

  AŞK BİRDENBİRE OLUR   Kuşlara yem almak için alelacele kar soğuğunda aşağı caddeye ineyim dedim akşam vaktı; ama nasıl bir heyecan ve mutlukla, yem alacağım dükkanın oraya girmek istedim, bir araç park etmişti, giremedim, aralıktan geçerim geçemem derken durdum, otomobil çizilmesin, “miyav” dedi bir ses, sağ yanımda aracıma çıkan siyah bir kedi, yavru, 2 aylık var, her şey birden bire oldu, dünyanın yaratılışı gibi, Allah’ın Hz. Adem’i birden yaratması gibi, Allah’ın Hz. Havva’yı yaratması gibi, Allah’ın annemin karnında beni birdenbire yaratması gibi, Allah’ın Hz. Meryem’in karnında birdenbire Hz. İsa’yı yaratması gibi, babamın Almanya’da 9 sene çalışması gibi, her şey birden, yıldırım gibi hızla oldu, kediyi gördüm, gözleri gözlerimle buluştu, öpüştü, birdenbire sardı gözleri gözlerimi, ruhu ruhumu, her şey birden bire oldu, hiç hesapta yoktu bu siyah yavru kedisi, ben bambaşka bir alemdeydim, dedim Arif’e, dedim abisi Cengiz’e, masada çay içiyorduk, yağmurluydu hava ve o ...

 

  you feel good as birds   İsa Kantarcı

  let the rain kiss your hair       İSA KANTARCI