Ana içeriğe atla

Esen Rüzgar

Resim
Yazan:

 

Esen Rüzgar

 

 

esen rüzgar dönüp arkasına bakar mı Bolu dağlarında yaz kış ayı

Samsun Koca dağı'ndaki rüzgar dönüp arkasına bakar mı

Aksaray’daki muazzam Hasan dağı insanlara huzur veren enerjisini biriktirirken volta atarken Allah’ın ya da kozmik enerjinin en huzurlu noktasında

dönüp arkasına bakar mı

 

neden baksın ki.

rüzgar o

eser gider işi çok

macerası derin

o hakkında biri bunu demiş, bir solucan bunu demiş

bir kelebek böyle demiş

bir böcek rakı masasında içip rüzgar hakkında şunu şunu demiş.

diye kulak kabartır mı

tasalanır, kızar mı…kendine güveni yitirir mi…

 

 

başkalarının ne dediğini umursamayın

kafaya takmayın.

rüzgar gibi biriyseniz ama.

elbette yapıcı, yürekle yapılan eleştirileri dikkate alınız.

ama gözlerini yumup çığlık gibi konuşanlar, nefret kusanlar….

cahil laf ederse sus derler.

yorumlar

tutup yazılarıma yapılan yorumlara yanıt versem ruhum, zamanım enerjim biter.

 

yaz ayı binlerce yıldız altında dinlenen rüzgar

Samsun köylerinde mesela

ayazda..binlerce… kaynayan kelebeksi uçuşan yıldızlar altında huzur veren rüzgar dinlenme molasındadır bazen

 

ben yeryüzünün… ülkemin… rüzgarlarının çocukluk hayaliyim

çünkü ben…

 

ben rüzgar kariyerimi sizin hiç bilmediğiniz zifiri karanlık amansız acılı günlerde ağlar gibi ama ağlamadan direne direne inşaa ettim.

 

var oluş savaşının tek tacı vardır: direnmek! (bebek kafasıyla)

her türlü zorluğa, engele, acıya, baskıya, zulme.

ancak böyle yüksek bilince ulaştırabiliriz dünyayı.

 

ben rüzgar gibi biriyim fırtına havası gibi

hiçbir engel tanımam hayatta…

 

İsa Kantarcı


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ATLAR ve İNSANLAR (aşıklar için)

Yazan:
  berbat. okuma bunu. elden geçirdim bu metni.... Not: Okuyacağınız bu metin daha geniş çaplı hale gelmiş biçimde yazıldı, düzeltilecek, bir roman bu, yayınevinin birinden onaya alan, basılacak olan metin, okuyacağınız onun küçük hali, öykü hali.  ATLAR ve İNSANLAR (sevi-şenler için)(eski insanlar sevmeyi tarif ederken 'sevişmek' kelimesini kullanırdı) bu kast edilmiştir-   Köye yaz gelmişti, yaz ayının cidden hissedilmeye başlandığı ilk gündü. Ertesi gün hava bozacak endişesi yoktu insanlarda. Gökyüzü apaçıktı. Güneş parlaktı gün boyu. Dikkatini verirsen; dans ederek, birbirine takılarak otların, ağaçların çiçeklerin arasından uçan mutlu kelebekleri görürdün. Bir evin önünde güneşin kızdırdığı betona uzanmış bir kedi sırt tüylerini yalıyor hararetle. Köyün deresinden geçen gri kurt karşı kıyıda emniyette olduğunu anladıktan sonra silkeleniyor; ıslandı, yalıyor tüylerini. Ormandan çıkan bir tilki kıçını üstüne oturmuş çevreyi seyrediyor keyifle, bal arıları, eşek arıl...
Yorum Gönder
Read more »

JAMES BROWN 23

Yazan:
  JAMES BROWN 23   1 Necdet woke up at the break of dawn. Sleeping, waking up, and eating under a tree in the countryside felt wonderful. As a child, he and his friends used to practice doing exactly this. Feeling bursting with energy, he grabbed a tree branch and did a few pull-ups. He couldn't manage many, so he lit a cigarette instead. He walked down to the creek to relieve himself, where he had set up a secluded spot. On his way back, he fetched a jerry can of water. While rummaging through the plastic bags for food, he stumbled upon some tea, sugar, and a bit of stale bread. He was thrilled; he had completely forgotten he left them there. He brewed some tea, dipped the bread into it, and ate. Once the day fully brightened, he headed down to the town. While sipping a cup of tea treated by an acquaintance, he happened to overhear a conversation. He learned that Uncle Hayri and his wife, whom he had known for ages, needed some help. The place they lived was a long ...
1 yorum
Read more »

JAMES BROWN 23

Yazan:
  Necdet, sabah şafak sökerken uyandı, kırsalda ağaç altında uyumak, uyanmak, yemek yemek harikaydı. Çocukken bunun provasını yapardı arkadaşlarıyla. Kendini enerji dolu hissetti, ağacın bir dalına asılıp barfiks çekti, fazla çekemedi, sigara yaktı, dereye tuvalet yapmaya indi, orada gizli bir yer yapmıştı. Gelirken bir bidon su aldı. Poşetleri karıştırıp yiyecek alırken çay ve şeker buldu, biraz da bayat ekmek, çok sevindi. Bunları orada unutmuştu. Çay yaptı ve ekmeği banıp yedi. Gün aydınlanınca kasabaya indi. Tandık birinin ısmarladığı çayı içerken birilerinin sohbetine kulak misafiri oldu. Onun da çok eskinden beri tanıdığı Hayri amca ve eşinin yardıma ihtiyacı olduğunu öğrendi. Köye çok uzaktı yaşadığı yer. Saatler sürdü dağın zirvesine varması. Arada bazen traktör ve özel araçlara denk gelmişti ama yolun çocuğunu yürümüştü. Hayri seksen yaşında diri bir ihtiyardı, saçları dökülmüş, bembeyaz sakalı vardı, hep takke takardı, dindar biriydi, karısı da şeker gibi bir nineydi. Nec...
Yorum Gönder
Read more »